De kroon met twee pieken

Flaptekst

De kroon met twee pieken inventariseert het leven van Werner Vrysoone, ambtenaar bij lokale overheden, en vader van twee dochters, van wie er slechts een zijn eigen kind is.

Tussen de meisjes ontstaat een gespannen relatie die te maken heeft met botsende persoonlijkheden en traumatische verledens. In dit spanningsveld probeert Werner een goede vader te zijn, onpartijdig en betrokken. Buiten zijn wil om, echter, zal hij tot een bikkelharde keuze komen.

De kroon met twee pieken – een nieuwe roman van de meester van het ingenieus geconstrueerde verhaal – is een wervelende kroniek, caleidoscopisch gebouwd en vol eigenzinnige perspectiefwisselingen

Begin

En het gebeurde dat 2020 zijn einde naderde, en in de bijlagen de gebruikelijke lijstjes
verschenen met het beste boek, de beste film of de belangrijkste gebeurtenis van het jaar.
Nadat hij in de laatste categorie vergeefs had gezocht naar een top drie zonder corona,
legde Werner Vrysoone zijn krant opzij en roerde een extra suikerklontje door zijn thee.
Het was een natte, grijze middag in december – zo’n typisch weertje waarbij je dacht:
fuck diabetes. Laat suiker het antidotum zijn tegen het komende duister.
In de badkamer zong Mary Jane.
‘On a Little Street in Singapore.’
Hij reconstrueerde de tekst uit de gesmoorde klanken die hem bereikten. Dat was makkelijk
– ze zong het lied vaak, hij kende het inmiddels vanbuiten. Soms probeerde hij mee te zingen,
maar dan maakte hij zich telkens belachelijk. De lome, jazzy melodie was veel te subtiel voor
zijn Vlaamse stembanden. Dat Bob Dylan met zijn rauwe rasp er zoiets moois van had kunnen
maken, was iets wat hem telkens weer verbaasde als hij Fallen Angels oplegde.
‘On a little street in Singapore/ We’d meet beside a lotus-covered door/ A veil of moonlight on
her lonely face.’
Elkaar vinden in een kleine straat. In Singapore. Naast een deur behangen met lotusbloemen.
En een maanlichtsluier over haar eenzame gezicht. Mooi. Maar zo was het niet gegaan. Het was
een banale borrel geweest bij gemeenschappelijke vrienden. Weliswaar ook ver weg, maar niet
in Singapore. Toch, iedere keer als Mary Jane het lied zong, leek het hem alsof ze elkaar werkelijk
zo ontmoet hadden.
En Mary Jane kwám uit Singapore – dat klopte dan weer wel.
Je kan niet alles willen.

Werner Vrysoone stond op, ging naar het raam. Op de verre ring, vele verdiepingen onder hem,
begon het mistige verkeer samen te klonteren tot een lange, kronkelende slang, waarin koplampen
en staartlichten even zovele ogen leken op zoek naar de avond, die ongetwijfeld een even mat
schouwspel zou bieden als de avond van gisteren, of de dag ervoor, of de dag dáárvoor, waarvan
hij zich al niet meer herinnerde of dat een dinsdag of een woensdag was geweest.
Hij dronk zijn thee, rechtop, zijn blik op het grootstedelijk panorama gericht, de kathedraal,
de kranen van de haven, waarboven – heel kort – een vliegtuig een laatste zonnestraal ving voor
het verdween in een zwart wolkencomplex. Hij prees zich gelukkig niet aan boord te zijn.
Hij dacht: gesteld dat ik een lijstje moest opstellen, wat zou ik bovenaan zetten?
Voor boeken en films had hij te weinig expertise, vond hij. Belangrijkste gebeurtenis? Hij aarzelde.
Naast hem stond een foto van kleinzoon Anton op de kast: tien geworden in november. Aan de
kersttafel straks, bij de cognac, zou hij dat misschien kiezen. Maar hier was hij alleen. Hij dwong
krantenkoppen naar boven. Kwam niet veel verder dan covid, of de Amerikaanse verkiezingen.
Tot opeens – in de slipstream van Mary Janes gezang – een dag in juli zich aandiende. Hij wist
niet meer precies welke, maar het was zeker juli geweest.
‘And when the lights are low, and it’s time to go…’
Hij knikte tegen zijn silhouet in het raam en dacht: ja, laten we dat nemen: de dood van Peter Green.

Ontvangst

GENOMINEERD VOOR LIBRIS LITERATUURPRIJS 2025

Uit het juryrapport:
Wat een meesterschap, wat een beheersing, zowel van het verhaal dat Guido van Heulendonk vertelt in ‘De kroon met twee pieken’ als van de manier waarop hij het neerzet, en dus van het schrijverschap tout court. Van Heulendonk is een meesterverteller, die op haast bezwerende wijze een ogenschijnlijk ‘gewoon’ boek schreef. De hoofdpersoon is een man die het goede overweegt te doen, maar vaak de dingen ondergaat. Hij is ook vader, van twee dochters waarvan één niet de zijne is, weduwnaar met een nieuwe partner, ambtenaar, fan van (de vroege) Fleetwood Mac.

Schijn bedriegt. ‘De kroon met twee pieken’ staat garant voor spannend leesplezier en ingenieus denkwerk – ook de lezer mag over enig talent beschikken, wist Hugo Claus al. De vaardige en indrukwekkende constructie van het boek en de voelbare gelaagdheid van het leven van elk van de personages blijven bij. Gewiekst schakelt Van Heulendonk tussen perspectieven, stijlen en tijdvakken. De Grote Geschiedenis vormt een onnadrukkelijk canvas voor het radarwerk van de particuliere, kleinere geschiedenissen.

Het meesterschap van van Heulendonk spreekt uit de manier waarop hij je als lezer oppakt, meeneemt, een paar keer rond je as laat draaien en weer neerzet. Hij doet je peilen naar de diepere menselijke drijfveren, van zowel personage, auteur als lezer maar geeft geen uitsluitsel. Alleen het (her-)lezen van dit meesterwerk kan soelaas bieden.

(Librisjury, van links naar rechts: Jan Van Damme, Edward van de Vendel, Michiel van Kempen, Nele Hendrickx, voorzitster Sheila Sitalsing)

PODCAST LIBRIS

Klik hier: Gesprek met lezers Anna Siegmann en Lotte de Zwart

PERS EN MEDIA

‘Van Heulendonk maakte van De kroon met twee pieken een gevat en met ingehouden humor en veel allusies gecomponeerd beeld van een tijd en een generatie, en een ode aan ons falend geheugen natuurlijk.’ (Marnix Verplancke, Knack Focus, 13 maart 2024)

‘De nieuwe roman van Guido van Heulendonk is een buitengewoon knap boek, ongetwijfeld het beste dat hij tot nu heeft geschreven.’ (Hugo Notteboom, Vrij Maldegem, 21 maart 2024)

‘Meesterwerk van een meester-auteur.’ (Johan Vital, Hebban.nl, 10 maart 2024) Volledig artikel: Klik hier

‘De stug doorschrijvende Guido van Heulendonk verdient een ruimer publiek. (…) Toont opnieuw zijn talent voor fijnmazige composities.’ (Dirk Leyman, De Morgen, 23 maart 2024)

‘De boeken van de week: roman op tonen van Fleetwood Mac, Rik Torfs over het Vaticaan en debuut van Robert Musil: Het nummer ‘Albatross’ van Fleetwood Mac is de soundtrack van de nieuwe roman van Guido van Heulendonk. Kerkjurist Rik Torfs ging op bezoek in het Vaticaan voor een tv-reeks én een boek. En het debuut van de Oostenrijkse schrijver Robert Musil uit 1906 krijgt een nieuwe vertaling. Dit zijn de boeken die VRT NWS deze week tipt.’ (Myriam Blieck – vrt.be/vrtnws – 29 maart 2024) Volledig artikel: Klik hier

‘Maar wat componeerde Guido van Heulendonk een toproman… Al die elementen en geschiedenissen, gelardeerd met krantenartikelen, schoolspreekbeurten en e-mailberichten, raken op ingenieuze wijze met elkaar verknoopt én voeren naar een heuse aardschokontknoping.’ (Dirk-Jan Arensman, VPRO-Gids, 2 April 2024) Volledig artikel: Klik hier

‘Ingenieus opgezette compositie… Mooi bij dit alles is hoe Guido van Heulendonk het individuele levensverhaal van Werner Vrysoone projecteert tegen de achtergrond van het wereldgebeuren.Het resulteert in een ongemeen rijk palet waar de taalkracht van af spat.’ (Jooris Van Hulle, Mappalibri, april 2024) Volledig artikel: Klik hier

‘Geniale constructie van een confronterende, vaak harde realiteit… Diversiteit aan thema’s die op een harmonieuze, uitgebalanceerde manier verwerkt (worden) in een verhaal waarin vooral de mens als individu aan bod komt. Politiek, godsdienst, geschiedenis, verlies en de verwerking daarvan, gehechtheid en onthechting… Zin voor details, directe, beknopte schrijfstijl, tot de verbeelding sprekende metaforen en perspectiefwisselingen maken van De kroon met twee pieken een page-turner… Wat een boek en wat een begenadigde auteur. Een absolute aanrader.’ (Guido Goedgezelschap, Bazarow.com, 29 maart 2024) Volledig artikel: Klik hier

‘Een compositorische parel van een gedreven stilist. (…) Mag tot de beste schrijvers van de Lage Landen worden gerekend. (…) Feit is dat ‘De kroon met twee pieken’, waarin personages van vlees en bloed figureren, een absoluut hoogtepunt is in het oeuvre van Guido van Heulendonk. Komt beslist voor een prestigieuze literaire prijs in aanmerking, en verdient nu al tal van herdrukken.’ (Karel Aleene, Cutting Edge, 9 april 2024)
Volledig artikel: Klik hier

‘Een ingenieus gereconstrueerde geschiedenis.’ (Jaap Stiemer, Noordhollands Dagblad, 23 maart 2024)

‘Door een begeesterende mengeling van tekstgenres krijgt ‘De kroon met twee pieken’ een enorme vinnigheid. Ook de wisselende vertelperspectieven en de perfect getimede motieven trekken de lezer het verhaal in. Voeg daar nog Van Heulendonks ontzagwekkend taalvermogen, zijn zeldzaam psychologisch inzicht en ingehouden humor aan toe en je hebt het recept voor een voortreffelijke roman. ‘De kroon met twee pieken’ is de twaalfde, en misschien wel beste roman van Guido van Heulendonk. Hij ademt vakmanschap en blijft nog weken na de lezing knagen.’ (Laurent de Maertelaer, Humo, 22 april 2024)

‘De ingenieuze compositie van de roman, zijn taal en variatie aan stijlen getuigen van de literaire virtuositeit van de auteur.’ (Stefaan Pennynck, Kunsttijdschrift Vlaanderen, 15 mei 2024)

‘The Great Flemish Novel over een modaal, Vlaams mensenleven.’ (Steven Van Ammel, Standaard der Letteren, 18 mei 2024)

‘Stilistisch meesterlijk… De kroon met twee pieken is een veelzijdige roman van een auteur die op het toppunt van zijn kunnen staat en is zonder twijfel een van de hoogtepunten van het literaire voorjaar.’ (John Vervoort, Het Nieuwsblad, 18 mei 2024)

‘De variatie aan tekstsoorten zorgt uiteraard voor een waaier aan registers, maar verhindert niet dat de stijl onverminderd loepzuiver blijft en sporadisch aforistisch van inslag is. (…) De consistente manier waarop het particuliere leven van het hoofdpersonage verknoopt wordt met de werkelijkheid maakt deze kroniekachtige roman verwant met enkele nine-eleven-romans van formaat, zoals The Good Life (2006) van Jay McInerney of Saturday (2005) van Ian McEwan.’ (Yvan De Maesschalck, De Lage Landen, 20 mei 2024)

‘De kleine man die zijn best probeert te doen, maar ook niet precies weet hoe dat moet en op zeker moment in de narigheid verzeild raakt, is na Willem Elsschot (bij Guido van Heulendonk) in goede handen terecht gekomen. (…) Zijn stilistisch vernuft is indrukwekkend, zijn insteek verrassend en zijn personages zijn zo ‘rond’, dat je ze graag nader wilt leren kennen.’ (André Keikes, Tzum.info, 8 juli 2024) Volledige recensie: Klik hier

‘Een meesterlijke uitsnede van een rijk, pijnlijk en vooral waarachtig leven. (…) Een meesterlijke slice of life met een warm, kloppend hart, zo levendig als literatuur maar kan zijn.’ (Thomas de Veen, NRC, 15/16 aug 2024)

‘Een prikkelende roman met een bont palet aan vertelvormen. (…) Van Heulendonks regie over de gecompliceerde structuur dwingt respect af. (…) Hij schrijft zó soepel dat je bijna ontgaat hoe knap en beeldend zijn stijl is.’ (Gé Vaartjes, De Volkskrant, 23 aug 2024)

‘With a masterful structure and an endless variety of styles, reminiscent of authors like Haruki Murakami, Jennifer Egan and Ian McEwan, “The Two Prong Crown” elevates a normal life to become literature of the highest order.’ (Flanders Literature) Volledig artikel: Klik hier

‘Zo weet Van Heulendonk op een erg eigenzinnige manier de noodlottigheid van de familie Vrysoone en daarmee de noodlottigheid in het algemeen weer te geven – niet als een grote, allesabsorberende tragiek, maar als een barstje in het venster, dat zelfs in de meest onbeduidende lichtstraal nog een schaduw produceert.’ (Frederik Theys, ‘De scherven van een leven’, De Reactor, 10 april 2025) Volledig artikel: Klik hier

Geselecteerd door De Tijd, Knack Focus en NRC onder de beste romans van 2024:
‘En zo buitelt de roman voort (…) waarbij Van Heulendonk in een superieure stijl het leven van Vrysoone en zijn naasten gestalte geeft. De kroon met twee pieken blijft ver weg van het cliché.’ (Erik Ziarczyk, De Tijd, 7 dec 2024)

VIDEO
– longlist Boon Literatuurprijs 2025: Klik hier
– Bo van Houwelingen op NPORadio1 – Nieuwsweekend 19 okt 2024: Klik hier

LESPAKKET (middelbare scholen): Klik hier

AUDIO

‘Babel’ – Muzikale bewerking van De kroon met twee pieken door Judith Adema (gitaar Pascal Voorbraak): Klik hier